سلام بر بهار

که دستانش پر از شکوفه های سرخ وسپید است

سلام بر بهار که

از هر کجا که میگذرد رد سبزی به جای میگذارد ، ردی از زندگی

بهار می آید و طبیعت سبز و دلپذیر میشود

من با رودخانه ها آواز می خوانم

و پیراهن سبزم را میپوشم

و با ماهی های قرمز عکس یادگاری میگیرم

روز نو همان نوروز است

همان طنین هلهله و شادی وسفره سبز هفت سین

روز نو همان دیدار توست

و لحظه هایی که بوی سمنو می دهند

سبزترین خاطرات را زنده بدار

و از سردترین بدی ها بگذر

 شعر از:محمد جاوید

شبی در خواب دیدم در پاسارگاد

فغان از گوشه قبری بلند است

به نزدیک آمدم دیدم که کوروش

پریشان حال و زار و دردمند است

دو پایش را ماساژ می داد و می گفت

که درد پا مرا کرده کلافه

ببین پیچیده ام از شدت درد

به دور هر دو پای خود ملافه

ز روماتیسم پایم در عذاب است

ندارم روز و شب آرامش و خواب

همه جای مزارم نم کشیده

شکایت را به که گویم از این آب؟

به برزخ روز و شب با پای دردی

از آن دکتر به آن دکتر روانم

ز پول دکتر و دارو و درمان...

خدا داند که زار و ناتوانم

یقین "جاوید" یادت هست این حرف:

بخواب آسوده، من بیدار هستم

گرفتم یقه ی گوینده اش را

به او گفتم ز تو بیزار هستم

اگر جان خودت بیدار بودی

کجا بر باد می شد تاج و تختت؟

همان سی سال و اندی خواب غفلت

بزد تیپای جانانه به بختت

مرا هم مثل خودت در خواب کردی

و اکنون زیر بنده آب بستند

و با احداث سد کذایی

دل اسطوره خود را شکستند!

برای زندگی کردن ...

بسیار کم فرصت داریم

اما برای روزی که خواهیم رفت

از اینجا تا ابدیت!

قدر ثانیه های اندک زندگیت را بدان

شاید آن دنیا آنگونه که فکر میکنی نباشد!!!

(میلاد تهرانی)

در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

حضور مبهم پاییز و باز دانشگاه

و لحظه های دل انگیز و باز دانشگاه

و گرم درسی و من گرم کندن اسمت

به گوشه گوشه هر میز و باز دانشگاه

دم غروب و حضور خسته اشیاء

هوای وسوسه آمیز و باز دانشگاه

دوباره قصه سیب است و آدم و حوا

دوباره قصه پرهیز و باز دانشگاه

حدیث یک حضور بزرگ و دل تنگ است

حدیث کاسه لبریز و باز دانشگاه

...و عاقبت من و تو می رویم و می ماند

دوباره زخم دل میز و باز دانشگاه

(علی شیخی پور)

هر لحظه گنج بزرگی است، گنج‌تان را مفت از دست ندهید، باز به خاطر بیاورید که زمان به خاطر هیچ‌کس منتظر نمی‌ماند   

 دیروز به تاریخ پیوست. 

فردا معما است.
و امروز هدیه است

زندگی حکمت اوست... زندگی دفتری از حادثه هاست... چند برگی را تو ورق می زنی و مابقی را قسمت...

کاش خدا از تو بگیرد

هر آنچه که خدا را از تو می گیرد